Torta de mazás

Feliz aninovo a todos! Achégase un 2006 moi prometedor e ó mesmo tempo incerto no tocante a actualidade informática e especialmente no que respecta a este mundo tolo dos ordenadores Apple.

En cuestión de dez días podemos ter a primeira gran novidade coa vindeira Keynote na cal, segundo ós rumores, o amigo Jobs podería presentar os primeiros Mactels (ou MacIntels, ou xa veremos que denominación remata por imporse, polo de agora eu quédome coa primeira). Nos primeiros días do ano que ven a actualidade vai estar centrada neste esperado evento e tentarei estar ó tanto dos principais rumores que vaian xurdindo, algúns deles cumpriranse, outros quedaran no tinteiro (ou gardados para a seguinte keynote), aparecerán os xa míticos fakes (algúns deles auténticamente bizarros, pero outros tan apetecibles como irreais).

Pero esta keynote só será o comezo. O ano 2006 será o da transición a Intel, o da posible presentación de Leopard e de moitas outras novidades que agora mesmo nin imaxinamos.

Será tamén o primeiro ano desta humilde bitácora na rede, que polo de agora está a dar os seus primeiros pasos, ogallá poida mellorala e coa experiencia vaia gañando en contidos e interese.

Vémonos, e como xa dixen, feliz aninovo a todos!

Web 2.0

Os usuarios de Mac o moitos usuarios de Windows levamos tempo desfrutando de iTunes, que posiblemente é o mellor reproductor musical dispoñible a día de hoxe. A súa calidade ven da man dunha interface limpa e sinxela, que facilita o seu manexo dende o primeiro momento. Se lle encargamos a organización da música que temos no noso disco duro non pode ser máis eficiente, facendo que incluso o usuario máis desordeado acabe tendo a súa biblioteca de música perfectamente organizada por albumes, autores, xéneros, etc.

Sen embargo, hai dúas críticas que se lle poderían facer, a primeira e que non sexa software libre e a segunda que a única tenda de música a que nos permita acceder sexa iTunes Music Store.

Atendendo a estas críticas, un grupo de programadores, liderados por Rob Lord, decidiuse a crear unha compañía e comezar a desenvolver unha alternativa libre para este programa. Segundo eles afirman, "iTunes é coma Internet Explorer, se Internet Explorer só puidese navegar por Microsoft.com", "encántanos Apple, e apreciamos e agradecemos que estableceran un listón en termos de usabilidade, pero é inevitable que a estructura do mercado cambie ó mesmo tempo que éste madura". Precisamente de ahí ven o nome da nova compañía, Pioneiros do Inevitable. Ambición, dende logo, non lles falta.

Pois ben, a criatura xa está case lista para ser presentada en sociedade, e a comezos de 2006 está previsto o lanzamento da primeira beta de Songbird. E para ir quentando o ambiente, veñen de amosar as primeiras imaxes... e de provocar con elas unha certa sensación de estupor.

No seu estado actual, a interface de Songbird é prácticamente idéntica á de iTunes, de feito semella ser tan só iTunes cunha skin diferente. Isto fixo que as críticas comezasen a chegar dende tódolos recunchos.

Eles afirman que empregan esta interface porque é realmente boa, pero que a diferencia de iTunes conta coa vantaxe de que pode ser modificada grazas ó emprego da tecnoloxía XML User Interface Language, que entre outras cousas tamén abre as portas á creación de extensións que poden engadir novas características ou permitir acceder a novas tendas online. Dalgún xeito estariamos a falar da aplicación da filosofía Mozilla a un reproductor musical.

Se realmente é así, e todo o que promete remata por cumprirse, será un dos lanzamentos estelares de comezos do ano vindeiro (e coa vantaxe de ser multiplataforma, co cal os linuxeiros tamén estarían convidados), algo así coma foi o Firefox en 2004.

De calquera xeito, penso que hai que ter unha certa prudencia, xa que a realidade é que hoxe en día iTunes non é un programa "queimado" coma era Internet Explorer en 2004, máis ben todo o contrario, está comezando a entrar con forza no mercado Windows e ten un dominio case absoluto do mercado Mac.
Tampouco podemos esquencer que Firefox quixo diferenciarse dende o primeiro momento de Internet Explorer, e iso foi a súa vía inicial cara ó éxito. Coido que Songbird dende este punto de vista entrou con mal pe, dando unha primeira impresión de plaxio case cómico do iTunes. Certo é que prometen novidades moi atractivas, e polo tanto haberá que darlles unha marxe de confianza.

Queda pouco para o lanzamento da primeira beta, así que non tardaremos en ver se cumpre ou non as expectativas. Por certo, se alguén está interesado e dispón de tempo suficiente (a verdade e que non teño nin idea de cánto tempo pode supor), falta un equipo de traducción ó galego deste programa.

Máis alá de opinións políticas, coido que a iniciativa de outorgar un dominio propio na rede de redes ós sitios web de lingua e cultura catalás é moi positiva. Dende xa é posible acceder ás primeiras páxinas rexistradas baixo este novo dominio, coma a da fundació.cat. De seguro que non tardarán en xurdir moitas máis, aínda que o proceso só acaba de comezar.

Hai poucos meses, cando se confirmou a concesión deste dominio, o goberno galego deixou ver que tamén estaban interesados en obter para a nosa lingua e cultura un espazo propio na rede. Ogallá que realmente se estean movendo os fíos, porque aínda que non teñamos estado propio, ou mesmo sexamos ou non sexamos nación (cadaquén terá a súa opinión), o que é inopinable é que temos unha cultura e unha língua que debemos protexer e manter, e un dominio propio na rede é un xeito coma outro calquera de diferenciarnos que a ninguén lle ten que molestar, e supoño que a ninguén lle molesta. O único obxectivo dun dominio como o .cat ou o hipotético .gal (.gz non é posible, xa que os dominios de dous caracteres son exclusivos para os estados) sería o de resaltar a nivel global a existencia dunha realidade cultural e lingüística que está ahí, e que decididamente ten que estar presente cada día en máis eidos.

O que non teño claro é que Galiza teña o interese que Cataluña tivo para obter ese dominio, de feito non coñezo ningún tipo de asociación coma a que dende Cataluña empurrou para obter ese éxito que hoxe comeza a facerse realidade.

Quede claro que non quero entrar en ningún tipo de polémica con este post, este blog non é un blog de opinión política. Simplemente expoño o meu parecer e plantexo unha dúbida... ¿sabedes se se está a facer algo ou se existe algún tipo de iniciativa a prol da obtención dun dominio para a lingua e cultura galegas?

... segundo afirma a consultora Morgan & Stanley nun informe sobre Apple no cal afirma tamén que a compañía da mazá vai realizar durante 2006 lanzamentos relacionados ca "digital living room", e dicir, dito doutro xeito, seguirá afondando no vieiro que ven de abrir co lanzamento do novo iMac G5 e con FrontRow, aplicación que facilita o manexo do contido multimedia que temos no noso disco duro.

No referente o iPhone, sería a súa segunda incursión no sector da telefonía movil, aínda que esta vez o faría en solitario, xa que actualmente a súa presenza viu da man de Motorola, incorporando o software iTunes no seu modelo ROKR.

Como saberedes, hai semanas Microsoft deu a coñecer a súa intención de lanzar unha versión de Office que estivera dispoñible dende a web, e que de feito podería ser usada de balde a cambio de soportar publicidade. As aplicacións web están cada día máis á orde do día, aínda que a aposta de Microsoft parecía difícil de crer, xa que se afastaba do que ven sendo a súa concepción tradicional do negocio de software.

Amáis disto, podemos subir documentos nos formatos destes últimos procesadores para editalos dende Writely, e se temos que deixar a máquina na que nos atopamos para seguir dende outra, podemos esquencernos de levar o documento en ningún tipo de soporte físico. Alá onde haxa unha conexión á Internet, teremos á nosa disposición a conta de Writely para seguir traballando. De calquera xeito tamén poderemos gardá-los arquivos no noso disco duro, e inclusive facelo en formato PDF.

Outras opcións moi a ter en conta son a posibilidade de publicar no noso blog dende Writely, de enviar correos electrónicos ou realizar a revisión ortográfica... aínda que por agora só conta con esta opción para a língua inglesa. Tamén é salientable a realización de copias de seguridade cada dez segundos, moi práctico para rematar co pesadelo de perder tódolos nosos datos de súpeto e sen poder facer nada... con Writely, esa preocupación desaparece.

Agora ben, non todo van ser vantaxes, e sobre Writely e as demáis alternativas neste segmento emerxente pesan moito as supostas ameazas á privacidade que supon deixar os nosos datos a cargo dunha empresa privada. Ocorre o mesmo con Gmail, e en xeral con boa parte dos expoñentes desa denominada Web 2.0, que ninguén é capaz de definir pero que todos sabemos cándo nos atopamos ante ela.

¿Merece a pena este risco? ¿É absolutamente seguro deixar os datos na rede? Os responsábeis de Writely garanten que ninguén poderá acceder os datos a non ser que ti o convides a facelo, e aseguran tamén que ningún buscador poderá incluílos na súa base de datos. Ó mesmo tempo, os documentos, como xa dixemos antes pódense gardar en local para evitar desconfianzas.

Haberá que ver se este tipo de medidas son suficientes, seguramente non para que Writely triunfe, pero é moi probable que con Microsoft no terreo de xogo a ofimática online acabe tendo éxito. Coma sempre, chegarán tarde. E coma sempre, teñen tódalas cartas para arrasar á competencia.

Coma tódolos anos, a revista Time outorga a súa derradeira portada do ano, ó persoeiro que, ó seu xuízo, tivo un maior protagonismo durante os 365 días anteriores. Neste caso, ós elixidos son o matrimonio Gates e Bono, líder de U2. A publicación estadounidense quixo ter en conta a actividade filantrópica realizada por éstes a prol da erradicación da pobreza no mundo.

Máis alá da actividade empresarial e do pouco ético de moitas decisións que marcaron a historia e a actividade de Microsoft, creo que as donacións e os traballos realizados pola fundación dirixida polo matrimonio Gates son indiscutíbeis, e se pode aceptar que dende ese punto de vista este recoñecemento non deixa de ser merecido. De tódolos xeitos, todo é discutible e de seguro que xurdirán numerosas voces discordantes.

Eu creo que antes de nada sería interesante lembrar o significado deste "galardón oficioso". O persoeiro do ano, ó contrario do que moitos cren, non é un título honorífico, nin pretende premiar os "heroes" das sociedades contemporáneas. Sinxelamente pretende destacar ó persoeiro que, segundo os reponsábeis de Time, tivo unha maior influencia, sexa ésta para ben ou para mal. Só así se explica a presenza de "persoeiros do ano" coma Adolfo Hitler ou Joseph Stalin, por exemplo.

Supoño que moitos coñeceredes Archive.org, pero para aqueles que non pódovos dicir que é unha especie de bazar chinés onde podedes atopar todo tipo de curiosidades, dende unha selección de clásicos do cinema ata unha auténtica máquina do tempo da world wide web, ca cal podedes visitar a meirande parte dos sitios da Internet e ver como eran hai anos.

Entre esas curiosidades, atópanse tódolas entregas de Computer Chronicles, programa de televisión emitido entre 1983 e 2002 e centrado na informática persoal, que vivíu toda unha revolución durante estes anos. É realmente interesante observar case dende a súa xénese o ascenso e caída de Apple, a transformación de Microsoft de pequena/mediana compañía a xigante monopolista, a perda de peso de IBM, a chegada das interfaces gráficas, a existencia de plataformas que foron caendo en desgracia, como amiga ou spectrum, etc.

Nesta páxina, concretamente, tedes un buscador para que non vos perdades entre esos centos de programas. Nalgúns casos, hai ata traduccións a outros idiomas, o cal é de agradecer.

E moi interesante concretamente este episodio, no cal fan unha completa revisión do primeiro Mac, e tentan respostar a preguntas tan interesantes como ¿será posible unha interface gráfica para PC? En realidade, descarguei programas tan distintos coma a presentación de windows 95, a volta de Jobs a Apple e a presentación do primeiro iMac ou o lanzamento de Mac OS X.

Dende logo, para os veteranos, e tamén para os que por idade non puidemos vivir esa apaixoante etapa conscientemente, é unha saborosa dose de doce nostalxia. É recomendable que volos baixedes, deste xeito teredes unha fantástica colección, case unha enciclopedia visual da historia da informática persoal.

Saúdos!

Se cadra veriamos algo coma esto:

Segundo o Gadgetoblog de elmundo.es, estamos ante tecnoloxía punta no sector das torradoras, e se non me credes comprobádeo vos mesmos:

• "La ha diseñado Jasper Morrison y es inteligente –bueno, dejémoslo en que es más inteligente que otras tostadoras del mercado-. Es capaz de tostar a la perfección dos rebanadas gracias a un fotosensor que vigila el color de la superficie del pan pero esconde mucho más secretos. Por ejemplo, todos los controles son superficies táctiles sobre las que sólo es necesario deslizar el dedo y tiene luces LED de varios colores para indicar su estado de funcionamiento.Es también la primera tostadora que conozco que no obliga a las tostadas a dar un salto mortal cuando están hechas. En vez de el tradicional mecanismo de resorte viene con un sistema de ascensión controlada que eleva las tostadas suavemente, justo como mí me gusta. El colmo de la exquisitez: la parte superior es de acero y mantiene la temperatura del pan hasta que se retira de la ranura." (elmundo.es)
  

Pois xa sabedes, por 113 € (ouch!) xa tedes agasallo para este Nadal.

Iso si, aínda non aclararon se sairá con intel ou con ppc ;-P .